بی نام

وقتی به این وبلاگ می آیم .. تازگی ها... یاد مژگاه و لیلا می افتم.. میروم در فهرست اسم های پیوند شده به وبلاگ.. دلم برای تک تک عزیزانم تنگ می شود. لیلا و مژگان پیش تر می آیند.. ابر می شوم.. ابر سیاه دلگیری که نمی بارد. اما دارد می ترکد... .باز نیت می کنم و جلسه قرآنی یا ذکری را هدیه شان می کنم. اما دلم آرام نمی گیرد. خدایا دوستانم پیش تو مهمانند. و تو از هر کس به آنها مهربان تری. چه کنم که مرگ به زودی مرا هم در بر می گیرد و مرا با اعمال نداشته و ناقصم مهمان تو می کند... . خدایا مرا پاک کن. برای خودت پاک کن. خدایا من تو را دوست دارم.