در پناه بی پناهی

برای کودک فرقی نمیکند کجای عالم باشد همین مادر را ببیند برایش بس است.

بزرگتر هااما انگار این عادت کودکی را از یاد میبرند. آنجا ک هستند حواس تعلقشان را پرت میکند .. از ام شان.. از آن سرچشمه ای ک اساس تعلقشان است

مکان زمان را ک بردارند تازه عدم اتصالشان هویدا میشود

امان از رها بودن

امان از مأوی نداشتن سرپناه نداشتن

و بی چاره تر از این، بی خبری از آن!