بسم الله الرحمن الرحیماللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهمامروز صبح سر نماز حفظ یک دفعه یاد یک خاطره تلخ افتادم. تلخ ترین خاطره سال 99 ام. که موجب آشنایی ام با نماز حفظ هم شد... .درس های زیادی از آن اتفاق گرفتم. گزنده و جان فرسا. آخر هم هرچه کردم نشد که آن اتفاق جمع و جور شود مثل آبی که ریخته بود. رفت و چون سم به بدن من و دیگران در گیر، نفوذ کرد. امروز دوباره یاد آن خاطره تلخ افتادم. و احساس کردم که چقدر انسان نیاز دارد که به عالم ملکوت متصل شود. تا حرف ها و کارهایش در هر زمان عادی و غیر عادی، متصل به عالم دیگری باشد. تا کارها را برایش رتق و فتق کنند. و احساس کردم که چقدر صافی و طراوت فطرت این طور وقت ها نیاز ضروری جانم است. دلم می خواهد دارایی هایم را بدهم و این خلوص را برای برقراری ارتباط با ملکوت به دست آورم. گنج عظیمی است که در هر رخداد و فتنه و ابتلایی انسان را از دور خارج نمی کند. یاد رسول مهربانم صلوات الله علیه می افتم که حتی برای گفتن نامش منتظر ملکوت می شود. احمد مصطفی محمد ... .هر چه می کشیم از همین است که می خواهیم مشکلات را به سبک و دست و روش خودمان حل کنیم. شادامه مطلب

وقتی به این وبلاگ می آیم .. تازگی ها... یاد مژگاه و لیلا می افتم.. میروم در فهرست اسم های پیوند شده به وبلاگ.. دلم برای تک تک عزیزانم تنگ می شود. لیلا و مژگان پیش تر می آیند.. ابر می شوم.. ابر سیاه دلگیری که نمی بارد. اما دارد می ترکد... .باز نیت می کنم و جلسه قرآنی یا ذکری را هدیه شان می کنم. اما دلم آرام نمی گیرد. خدایا دوستانم پیش تو مهمانند. و تو از هر کس به آنها مهربان تری. چه کنم که مرگ به زودی مرا هم در بر می گیرد و مرا با اعمال نداشته و ناقصم مهمان تو می کند... . خدایا مرا پاک کن. برای خودت پاک کن. خدایا من تو را دوست دارم.  ادامه مطلب

بسم الله الرحمن الرحیمبی تو هر لحظه مرا بیم فرو ریختن استمثل شهری که به روی گسل زلزله هاست...چه چیز در دنیا قدرت تکیه کردن را دارد؟امام هر کسی همه هستی اوست. آن کسی و آن وجودی که اگر نباشد هیچ کس هم وادامه مطلب

امید دادن ب کسی

ولو واهی

ولو دروغ!

جان بخش تر است

حتی برای یک آن و یک نفس!

حتی برای یک آن از ابلیس دور شدن

حکم حیاط دارد...

___

واژه ابلیس از یأسِ شدید می آد

بسم الله الرحمن الرحیم و صل الله علی نبینا محمد و آله الطیبین الطاهرین و عجل فرجهم بهره ای ادبی از جلسه سوره مبارکه شعرا، 23 فروردین 96 جلسه خانوادگی سکوت می کنم و در بارش تبارکانه صبح گاهی، ذهن ساکنم را به جریان نزول قطرات می سپارم. غوغای صبح همیشه برایم مجذوب ترین رخداد روز بوده است. حمد مخصوص خداست، به خاطر هرچه از نعمت بهره مان کرده است. و ما غرق نعمتیم و کسی جز او به بیشمار نعماتمان علم ندارد. خدایا ما را شاکر نعماتت قرار ده.. امروز 5شنبه است و در دعای 5شنبه آمده که اعنا علی شکرک و ذکرک... . اصلا بعضی روزها بیشتر دلت می خواهد یادش باشی، با او باشی با تو باشد. هرچه می گردم در دنیا که تنادامه مطلب

بسم الله..

مهم برای تو بودن است

کارکرد و صورتش فرقی نمیکند

..

همیشه برای جملات و گزاره هایی ک انها را دستورات زندگی میپنداشته ام خط قرمزی داشتم و دارم

و همیشه ترسی مدام از اینکه نکند از پسش بر نیایم!

..

برای تحقق گزاره امروز زندگی ام

نیازمند معامله ام

معامله میکنم کار حالایم را.. هرچه ک هست.. با ..

با تقوا

با صبر

با درک و صیر

با علم و حق

و ب گمانم..

خدا نزد گمان بنده اش است.

در تمام سالهای بی قراری و ثباتم

در تمام سالهای تمرین کردنم

یک صفحه مجازی غیر واقعی ای بود ک افتان و خیزان خسته و خوش حال خوب و بد...همراه ثبت حالات و آناتم بود.

تعلق ک شاخ و دم ندارد

ی وقتی ادم گمشده اش را تعلقش را لابلای همه چیز میگردد و اینجا می یابد!

گمشده ای ب اسم قلم

نون و القلم و مایسطرون...

سطر کن در عالم مرا

ای صفحه بی ارزش مجازی

گاهی ب همین یک کار

مثل حالایی..

دل خوش شده و شاید تسکین می یابم

بی خود شده از خویشم و از گردش ایام...

حضورت مبارک ترین دارایی عالم است

از وقتی با شما موانست یافتم

انگار شاکله ام عوض شده و فطرتم مجال تنفس یافته است.

چقدر کوثرانه چقدر مادرانه.. دستگیری میکنی

و واقعا برای همین است ک حقیقت کوثر و مادری را از روی شما سرمشق کرده اند.

یا وجیهه عند الله اشفعی لنا عند الله..

میگردم

شاید روزها و ساعتها..

پی شعری یا تکه متنی ک حرفم را در خود بگنجاند و دیگر بیهوده نگویم..

نمیابم.

هرچه میگردم...

همین میشود ک سکوت... مهمان زبانم.میشود

برای کودک فرقی نمیکند کجای عالم باشد همین مادر را ببیند برایش بس است.

بزرگتر هااما انگار این عادت کودکی را از یاد میبرند. آنجا ک هستند حواس تعلقشان را پرت میکند .. از ام شان.. از آن سرچشمه ای ک اساس تعلقشان است

مکان زمان را ک بردارند تازه عدم اتصالشان هویدا میشود

امان از رها بودن

امان از مأوی نداشتن سرپناه نداشتن

و بی چاره تر از این، بی خبری از آن!

حالم خوب است

نگاه که میکنم ب ایام چندی پیش میبینم ک بسیار بوده ک حالم خوب بوده است.

و دوام این حال خوب متاثر از اتفاقات شیرین و دلچسب نبوده. انگار شده ک بی وابستگی ب رخدادها حالم خوب بوده.

این از نعمات بودن فاطمه است..

اصلا ادم را میبرد. می کند از تلخی ها. و بی آنکه بفهمی چطور... حالت خوب است.

خدا را شکر

برای داشتن یه برنامه خوب که بشه ب 100 درصدش هم گفت موفقیت آمیز بوده

باید

خواب

رو تنظیم کرد.

اگر خواب آدم تنظیم بشه میتونه بقیه برنامه اش رو هم اصلاح و عمل کنه.

ای قرار بی قراری هایم.. ن تو را از یاد برده ام ن حتی میتوانم این همه تعلق را نادیده بگیرم. تو اگر نبودی.. نمیدانم برای شبهای تاریک زندگی ام چ پیش می آمد. یا حتی ب شرط حیات، بهتر از تو چ چیزی یا چ کسی میتوانست دستم را بگیرد...؟؟ مثل وقتی ک از آسمان ب زمین افتادم.. گیج و مات از اتفاق رخ داده.. حالا هم، دستم ب سمت تو دراز است. از من خاطرت مکدر مباد... ک از تو بهتر چ کسی میدانست طوفان دنیای کوچکم را چطور دگرگون کرده و یا بهتر از تو چ کسی میتوانست هم و غم ایامم را برچیند؟ تو مثل مادری.. ک فریادهای سرسام آور این طفل غمت ندهد.. تو مثل پدری... ک عطا کردنت از سر عشق است.. ن.. پدر وادامه مطلب

دستانم را میگیری

و در این کورمال کورمال جان بی جانم طارقانه می بری ام

نفس تازه میکنم

ن ک بیمن حضورت زندگی نکرده باشم

ن ک تو نبوده باشی..

من هر بار از نداشتن سهم چشمانم مثل کنجشگک عطشانی ام ک جز فغان چیزی نمیدانم

بزرگی و کرم توست ک ب راه آمدن طفل وار من راه می آیی.. وگرن این راه آنقدرها هم طولانی نیست..

دستانم را.. اگر بمن باشد.. رها میکنم.. در همان دم اول.

دستانم را.. تا رسیدن ب بی منتهای توحید.. رها نمیکنی..

ممنوونم

که چه خوب است.. بلاقیاس بودن شما با ما..

آیینه کاری حرمت ذره پرور است

من در رواق چشم تو تکثیر میشوم...